Afscheid?

En dan hoor je het bericht dat de Pier wordt afgesloten. Dichtgaat voor het publiek. Ja en wat doe je dan? Nog even gaan kijken natuurlijk. Op de Pier zie je dat het verval behoorlijk aan de gang is. De houten planken op de vloeren liggen los of zijn weg. Op de gekste plekken lekt water. Ook is er veel roestvorming. De winkels zijn deels al gesloten. Wel kun je aan het einde van de Pier nog pannenkoeken eten (weet je nog Rob?). Op 29 september stond de Pier vol met belangstellenden voor het jaarlijkse vliegerfeest. En de Pier staat nog...........
Het laatste nieuws is, dat n.a.v. een inspectie van de brandweer op 1 oktober, er beslist gaat worden of de sluiting definitief is. Wordt vervolgd dus.
Meer foto's op: https://picasaweb.google.com/Wandelen1/PierScheveningen

Leuke dag!

Gistermorgen een afspraak bij de fysiotherapeut en gistermiddag een afspraak in het ziekenhuis voor een botdichtheidsmeting. En wat doe je dan in die tussentijd. Ik bedacht het ter plekke. Als ik nu eens naar Marianne loop. Lopen is de beste therapie voor mijn rug en Marianne al enige tijd niet gesproken. Gelukkig was zij thuis. Over van alles bijgekletst. Net voordat ik weg wilde gaan, verraste Marianne mij nog met iets heel speciaals. Vol trots [en terecht] vertelde ze mij dat ze op een cursus is geweest, waar zij van speksteen een bijzondere vorm heeft gemaakt. Moet ik meer vertellen dan wat bijgaande foto's weergeven! Wat een knappe nicht heb ik. En niet alleen ik, maar in Deventer, Zwanenburg en Heerlen hebben ze dezelfde knappe nicht. Opdat ook zij het weten.........en verder vertellen.

Dat doet pijn!

Op 23 april jl schreef ik enthousiast een berichtje met de titel
"Een goed voorteken?"
Ik ging er toen vanuit dat de week op Terschelling hopelijk weer zou brengen wat ik wenste. En inderdaad, de eerste drie dagen was dat zeker het geval. Genoten van vogels, mooie landschappen maar vooral de paar uurtjes in de ochtend tot 9.00 uur waren geweldig. De vierde dag ging het mis. Precies één jaar later, weer Koninginnedag (nou ja, Koningsdag) ben ik door mijn rug gegaan. 's-Morgens om 6.30 uur. En op bijna dezelfde plaats als waar ik één jaar geleden de foto met zicht op Midsland heb gemaakt. Kan het gekker! Heb er 20 minuten over gedaan om overeind te komen. Gelukkig kon ik nog wel naar huis fietsen.  Daarna alleen maar pijn, tot op de dag van vandaag. Iedere dag gaat het iets beter, maar het gaat erg langzaam. Gelukkig heb ik nog wel wat foto's kunnen maken.

Een dag om bij stil te staan.

Natuurlijk is het niet altijd gemakkelijk de zorg te hebben voor je moeder met alle beperkingen die zij heeft. Maar dat weegt wel op tegen de mooie dingen die er ook zijn. Gisteren was zo'n dag. 4 van haar 5 vriendinnen waren in staat om alsnog haar 88e verjaardag te komen vieren. De vriendinnen noemen zich "De Kepplermeiden". Naar de straat waar ze zijn geboren [mijn moeder] of in de buurt zijn opgegroeid. Zij kennen elkaar al meer dan 75 jaar! Pffffff.
I.v.m. de catering, was het feestje bij ons thuis. Koffie met gebak, een advocaatje met slagroom en een heerlijke lunch. Leuke verhalen over vroeger; reisverhalen van nu en de nare zaken die de ouderdom met zich meebrengt. Kortom: Alles kwam voorbij en het was een mooie dag.
Een dag om te koesteren.

Goed voorteken?

"Terschelling. Zicht op Midsland".

Deze foto won vorige week de 1e prijs op de jaartentoonstelling van fotoclub Retouche. De foto is op 30 april 2012 genomen, 's-morgens tussen 6 en 7 uur. Ja, Koninginnedag.  A.s. vrijdag gaan we weer een weekje naar Terschelling. Misschien is de waardering voor deze foto een inspiratiebron voor mij om weer te genieten van een prachtige omgeving en geeft mij dat de mogelijkheid om weer mooie foto's te maken.

Lente

Vandaag was aan alles te zien dat de temperatuur omhoog gaat. Natuurlijk ga ik dan de natuur in. Het was erg druk. Merels, zanglijsters, roodborstjes, mezen en nog veel meer soorten vogels. Je ziet ze allemaal druk in de weer om een nestje te bouwen. Maar er moet vanavond ook gegeten worden, dus sloot ik deze mooie dag af bij de supermarkt. En wat zag ik? Twee kauwtjes die wel een heel bijzondere manier hadden bedacht om nestmateriaal te verzamelen.

Mijn moeder 88 jaar!

Vandaag is het dan zover. Mijn moeder 88 jaar; wat een leeftijd. Vanmorgen vroeg zijn we al bij haar op bezoek gegaan. Het kado, een nieuwe trui, vond ze erg mooi.
Om 10.00 uur zijn we naar een R.K. kerkdienst gegaan. Daarna de verjaardag gevierd in de Wollewei; de breikamer van Tabitha. Later vanmiddag komt er nog visite. Het is een leuke dag tot nu toe. Gelukkig is ze wat minder somber. Voor haar het meest fijn.