Leuke dag!

Gistermorgen een afspraak bij de fysiotherapeut en gistermiddag een afspraak in het ziekenhuis voor een botdichtheidsmeting. En wat doe je dan in die tussentijd. Ik bedacht het ter plekke. Als ik nu eens naar Marianne loop. Lopen is de beste therapie voor mijn rug en Marianne al enige tijd niet gesproken. Gelukkig was zij thuis. Over van alles bijgekletst. Net voordat ik weg wilde gaan, verraste Marianne mij nog met iets heel speciaals. Vol trots [en terecht] vertelde ze mij dat ze op een cursus is geweest, waar zij van speksteen een bijzondere vorm heeft gemaakt. Moet ik meer vertellen dan wat bijgaande foto's weergeven! Wat een knappe nicht heb ik. En niet alleen ik, maar in Deventer, Zwanenburg en Heerlen hebben ze dezelfde knappe nicht. Opdat ook zij het weten.........en verder vertellen.

Dat doet pijn!

Op 23 april jl schreef ik enthousiast een berichtje met de titel
"Een goed voorteken?"
Ik ging er toen vanuit dat de week op Terschelling hopelijk weer zou brengen wat ik wenste. En inderdaad, de eerste drie dagen was dat zeker het geval. Genoten van vogels, mooie landschappen maar vooral de paar uurtjes in de ochtend tot 9.00 uur waren geweldig. De vierde dag ging het mis. Precies één jaar later, weer Koninginnedag (nou ja, Koningsdag) ben ik door mijn rug gegaan. 's-Morgens om 6.30 uur. En op bijna dezelfde plaats als waar ik één jaar geleden de foto met zicht op Midsland heb gemaakt. Kan het gekker! Heb er 20 minuten over gedaan om overeind te komen. Gelukkig kon ik nog wel naar huis fietsen.  Daarna alleen maar pijn, tot op de dag van vandaag. Iedere dag gaat het iets beter, maar het gaat erg langzaam. Gelukkig heb ik nog wel wat foto's kunnen maken.