Donderdag 24 januari 2013.
En daar lag ik dan te wachten om geopereerd te worden. Een grote klok gaf aan dat de operatie over 7 minuten zou plaatsvinden. Ik was behoorlijk zenuwachtig. Ineens gaat er een deur open en zie ik 'mijn' chirurg langs lopen. In zijn handen een plastic zakje met 2 bruine boterhammen, een banaan en een sinaasappel.
"Ik kom zo bij u hoor", zei hij tegen mij. Alsof ik in een winkel stond te wachten. Ineens vond ik het allemaal niet zo belangrijk meer. Het zou wel goed komen. En de zenuwen? Die waren verdwenen als sneeuw voor de zon..
Geen opmerkingen:
Een reactie posten